Şükr-i lillah berekat-ı hazerat-ı sadat
Kalb-i mahzünumu kıldı gam-ıalemden emin
Evliya muhtefi-i taht-ı kubbab-ı Hakdır.
Nam-ı Memduhumu etmem o sebebden tebyin
Bir dua eyleyem şöyle isabet etsin
Hisse-i Hazret-i Cibrile amin
Ta ki aerifler ola mazhar-ı envar-ı kemal
Aşıka naz ede ta şevk ile hermah-ı cebin
Her nefes müntesib-i babı bula nur-ıbeka
Kahr-u mahv eyleye münkirlerini Rabb-i muin.
Cenab-ı Şeyh İsmet Mustafa ism ve ali siret
Şerefbahş-ı velayet basıt-ı nüçma-i günagan
Hemen düşdüm der-i pir-i mügane
Bir elde cam bir elde çigane
O pirin pak ayağından akan su
Olur ma-i vuzu safidilane
Odur aynen tüsemma selsebila
Şerab-ı zencebil andan nişane
Şu hamr-ı bihımar vü dürd-i biderd
Medar-ı feyzdir ruh-ı revane
İçen bir katresinden ol rahikın
Bula minayı anlar bir fesane
Ki minasında var minü safası
Ayağıyla yürür bağ-ı cenane
Özünden mest olur dünyayı bilmez
Erer sırr-ı meclis-i ruhaniyane
Benim vasfettiğim sahba cihanda
Hayal-i mahz ise halk-ı cihane
Gelip görsün ki bir meyhanedirdil
Şerab-ı feyz ile mestanedirdil
Halimi yar-ı dil agah bilir
Herkesin gönlünü Allah bilir
Kimse bilmez şu benim çekdiğimi
Bilse bilse yine ol mahbilir
Verd-i nazım beni bülbül sanmış
Layık-ı ah-ı sehergah bilir
Sayeveş yerlere düşse ne acep
Kays Leyla'sını hemrah bilir
Dildedir Nakş-ı muhabbet Memduh
Halimi yar-ı dil agah bilir

***

Kadinden erer aşıka aşüb-ı kıyamet
Men mate fekad kamet ana remz-ü işaret
Kaldırdı bizi bir dolu camile ayağa
Saki-i semen-i sinemizin destine kuvvet
Süzüşlüdür ehl-idilin elbette kelamı
Birmarın olur çünki zebanında hararet
Mir'at-i mak'ar mı acep günbed-i gerdün
Varun görünür suret-i ümid ne hikmet
Yusuf gibi gülçin-i Züleyha-yı cemaliz
Faik bize ihsan-ı hüda damen-i İsmet

***

Alem-i berzaha nageh nigeh endaz oldum
Mazhar-ı feyz-i ilahi meğer insan olmuş
Çıkmamış ahsen-i takvimden ashab-i huzur
Gaeflet erbabı veli hak ile yeksan olmuş
İnkılab eylemiş eczası türaba cismin
Hayafkim suret-i asliye perişan olmuş
Su cihan mülküne sultan geçinenler geçmiş
Ten sarayı yıkılıp yerlere viran olmuş
Negören var ne bilen ne işiten var ne sada
Bir temaşa ki şu meydan-ı himme pinhan almış
İhtiyarım gidip elden adem Allah dedim
Baktım azayı beden cümlede lerzan olmuş

***