Ya-Sin!..

Saf saf duranlar aşkına!.. Ve Sad aşkına... "Ve kafir olanlar, Bölük Bölük cehenneme sevk edilmişlerdir." Mü'minse açıklayarak göğsündeki imanı, ve Danışarak nefsindeki gümanı... Namazı dosdoğru kılarak ve Altın ile mücevherlerden manevi süsler alarak girer yola. Ne zifiri gölgeli alev saçan Duman'lar, ne Diz Çökenler ve vuruşarak koşanlar, ne de Kum Tepeleri'nce zulümlere batanlar onu döndürebilir yolundan. Övülmüş Elçi'dir ki ona Feth'i müjdelerdi; altından ırmaklar akan Odalar müjde verdi.

Kaf!..

Tozu dumana katanlar aşkına!.. Tur dağından Yıldız doğar, Ay çıkar. Rahman "Kıyam et!" dediyse elbet Kıyamet çıkar. Dağlar pamuk pamuk atılır çevremizde, Demirleri eriten Mücadele çatılır çehremizde... Bir Toplanış'la toplandığında, İmtihan olunan kadın da... Saf tutmak üzere Toplanma gününde Münafıklar adında... Bilecekler elbet gerçek Kar-zarar gününü, anacaklar elbet Efendim'in adını ve ününü. Boşanmanın bir yük, Haram kılmanın bir yok olduğu o günde, hani dönecek ya her şey Mülk'ün sahibine!.. Hani yazan Kalem, yazacak ya Hakikati yeniden ve yine O Kalem ne güzel yazdı!.. Yüksek makamlara yazınca peygamberler kaderini, Nuh'u Tufana yazdı, denizler yana yazdı.

Cinler aşkına!.. Örtünüp bürünen ile Örtüye bürünen eşit yaşayacak Kıyamet'i elbet, ve gümüş tepsilerden saçılacak cennet baharları ayaklarına nevbet be nevbet. İnsan ki Gönderilenlerden almışken Haberini sorgunun sualin, nasıl da Çekip çıkardı haramını helalin ve nası Yüz çevirdi cemilinden Cemal'in? Ah gafil insan!..

Güneş Dürüldüğü ve gök Ayrıldığı vakit, Ölçüde hile yapanların vay haline!.. Vay haline onların sema Yarıldığı vakit!..